| تعداد نشریات | 282 |
| تعداد نشریات سازمان | 80 |
| تعداد شماره‌ها | 3,262 |
| تعداد مقالات | 36,059 |
| تعداد مشاهده مقاله | 55,191,768 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 94,189,671 |
شناسایی مناسب‌ترین تاریخ کاشت و رقم عدس برای شهرستان ورزقان | ||
| حبوبات | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، خرداد 1405، صفحه 10-15 اصل مقاله (421.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله ترویجی | ||
| نویسندگان | ||
| مژگان تبریزی وند طاهری* 1؛ آرش محمدزاده1؛ غلامرضا قهرمانیان1؛ یاسر عظیم زاده1؛ رویا فردوسی2 | ||
| 1هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور | ||
| 2هیات علمی موسسه تحقیقت کشاورزی دیم کشور | ||
| چکیده | ||
| شهرستان ورزقان یکی از قطبهای اصلی کشت و تولید عدس در کشور بوده و 10درصد سطح زیر کشت عدس در این منطقه قرار دارد. به منظور مقایسه تاریخ کشت انتظاری و بهاره از نظر عملکرد و اجزای عملکرد، پروژهای با سفارش معاونت زراعت در این شهرستان اجرا شد. ارقام معرفی شده عدس همراه با توده بومی شهرستان در دو تاریخ کشت انتظاری و بهاره و آرایش کاشت 52/5 × 17/5مطالعه شدند. نتایج نشان دهنده برتری 59درصدی متوسط عملکرد در تاریخ کشت بهاره نسبت به انتظاری بود. با این توضیح که در تاریخ کشت انتظاری ارقام سنا، بیلهسوار و توده بومی به ترتیب دارای عملکرد 344/1 ،400/3 ،415/5 کیلوگرم در هکتار، در حالیکه در تاریخ کشت بهاره ارقام بیلهسوار، سنا و توده بومی به ترتیب دارای عملکرد 632 ،670و 495 کیلوگرم در هکتار بودند. با توجه به تغییر الگوی بارش در سالهای گذشته و انتقال بارندگیها به بعد از فروردین ماه و وجود رطوبت و مه بالا در مرحله پرشدن غلاف در این شهرستان، برتری کشت بهاره نسبت به انتظاری قابل توجیه است. از طرفی، در هر دو تاریخ کاشت، ارقام اصلاح شده نسبت به تودههای بومی از تعداد دانه در بوته و ارتفاع بوته بیشتری نیز برخوردار بودند. بنابراین با توجه به حساس بودن تودههای بومی نسبت به بیماریهای مهم عدس و همچنین ارتفاع بوته و عملکرد پایین آنها نسبت به ارقام اصلاح شده، کشت ارقام سنا و بیله سوار به صورت بهاره در این شهرستان توصیه میشود. قابل ذکر است که کشت بهاره بایستی در اولین فرصت و به محض گاورو شدن زمین انجام شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| آرایش کاشت؛ تاریخ کاشت؛ توده بومی؛ رقم؛ عدس؛ عملکرد دانه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 85 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 110 |
||