News

a.z
(2022). فیلوژنی عقرب کمپسوبوتوس ماتینسنی بر اساس توالی ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) از خوزستان. , 77(1), 65-72. doi: 10.22092/ari.2021.355059.1662
. "فیلوژنی عقرب کمپسوبوتوس ماتینسنی بر اساس توالی ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) از خوزستان". , 77, 1, 2022, 65-72. doi: 10.22092/ari.2021.355059.1662
(2022). 'فیلوژنی عقرب کمپسوبوتوس ماتینسنی بر اساس توالی ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) از خوزستان', , 77(1), pp. 65-72. doi: 10.22092/ari.2021.355059.1662
فیلوژنی عقرب کمپسوبوتوس ماتینسنی بر اساس توالی ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) از خوزستان. , 2022; 77(1): 65-72. doi: 10.22092/ari.2021.355059.1662

فیلوژنی عقرب کمپسوبوتوس ماتینسنی بر اساس توالی ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) از خوزستان

Archives of Razi Institute
Article 10, Volume 77, Issue 1, January and February 0, Pages 65-72    PDF (671.06 K)
Document Type: مقالات پژوهشی
DOI: 10.22092/ari.2021.355059.1662
Abstract
عقربه های خانواده بوتیده، نظیر کمپسوبوتوس ماتیسنی که بدلیل داشتن سم بسیار قوی و شیوع گزش در استان خوزستان حائز اهمیت اند. مقایسه ریخت سنجی عقرب نر (n = 5) و ماده (n = 2) نشان داد که اندازه بدن ماده بلندتر (32.57±0.23mm) و کاراپاس آن پهن تر (3.75±0.22) نسبت به عقرب نر (بترتیب 28.89±0.25mm ,و (3.55±0.12mm می باشد. به کمک PCR ، از هفت نمونه عقرب کمپسوبوتوس ماتیسنی، قطعات ژنی به میزان 410 جفت باز از ژن فاصله انداز رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2) افزوده سازی گردید. نمونه های CM1 و CM2 (جدا شده از باغملک) با بوت استرپ 87 درصد در یک گروه قرار گرفتند. در حالیکه CM4 (جدا شده از شوشتر) و CM3 (جدا شده از بیدروبه) با مقادیر بوت استرپ بترتیب 73 و 62 درصد، از دو نمونه باغملک جدا شدند. دو نمونه CF3 و CM5 (جدا شده از مسجدسلیمان) با بوت استرپ 88 در کنار یکدیگر در یک گروه جداگانه قرار گرفتند. نمونه CF2 از بقیه نمونه ها با بوت استرپ 54 بطور جداگانه در یک گروه قرار گرفت. از بین هفت نمونه عقرب مورد بررسی، 6 نمونه (CM1 ، CM2 ، CM3 ، CM4 ، CM5 و CF3) بیشترین شباهت را بین 1.1 - 4 درصد نشان دادند. هرچند که فاصله ژنتیکی بین CF2 و بقیه نمونه ها بین 10.8-14.2 بود. می توان چنین نتیجه گرفت که همه عقرب های کمپسوبوتوس ماتیسنی مورد مطالعه در این پژوهش متعلق به یک گونه اند، گرچه ممکن است تفاوت نمونه CF2 با بقیه نمونه ها، یک تفاوت درون گونه ای باشد.
Keywords
عقرب; کمپسوبوتوس ماتیسنی; فیلوژنتیک; فاصله انداز ژن رونویسی شونده داخلی 2 (ITS2)
Supplementary Files
References
  1. Mirshamsi O, Sari A, Hosseinie S. History of study and checklist of the scorpion fauna (Arachnida: Scorpiones) of Iran. Prog Biol Sci. 2011;1(2):16-23.
  2. Dehghani R, Kassiri H. A Checklist of Scorpions in Iran (By 2017). Asian J Pharm. 2018;12:880.
  3. Fet V, Lowe G. Family Buthidae. In: Fet V, Sissom WD, Lowe G, Braunwalder ME, editors. Catalog of the Scorpions of the World (1758-1998). The New York Entomological Society; 2000. p. 1-690.
  4. Kovařík F, Ahmed Z. Two new species of the genus Compsobuthus Vachon, 1949 from Afghanistan and Pakistan (Scorpiones: Buthidae). Euscorpius. 2007;2007:1-6.
  5. Kovařík F. Eight new species of Compsobuthus Vachon, 1949 from Africa and Asia (Scorpiones: Buthidae). Serket = Sarkat. 2003;8:87-112.
  6. Dehghani R, Djadid ND, Shahbazzadeh D, Bigdelli S. Introducing Compsobuthus matthiesseni (Birula, 1905) scorpion as one of the major stinging scorpions in Khuzestan, Iran. Toxicon. 2009;54(3):272-5.
  7. Lourenço WR, Monod L. Redescription of Compsobuthus rugosulus (Pocock, 1900) (Scorpiones, Buthidae) based on specimens from Pakistan. Rev Suisse Zool. 1998;105:789-96.
  8. Fet V, Gantenbein B, Gromov A, Lowe G, Lourenco W. The first molecular phylogeny of Buthidae (Scorpiones). Euscorpius. 2003;4:1-12.
  9. Gantenbein B, Fet V, Barker M, Scholl A. Nuclear and mitochondrial markers reveal the existence of two parapatric scorpion species in the Alps: Euscorpius germanus (C. L. Koch, 1837) and E. alpha Caporiacco, 1950, stat. nov. (Euscorpiidae). Rev Suisse Zool. 2000;107:843-69.
  10. Gantenbein B, Fet V, Gromov AV. The First DNA Phylogeny of Four Species of Mesobuthus (Scorpiones, Buthidae) from Eurasia. J Arachnol. 2003;31(3):412-20.
  11. Buchheim MA, Keller A, Koetschan C, Forster F, Merget B, Wolf M. Internal transcribed spacer 2 (nu ITS2 rRNA) sequence-structure phylogenetics: towards an automated reconstruction of the green algal tree of life. PLoS One. 2011;6(2):e16931.
  12. Ben Ali Z, Boursot P, Said K, Lagnel J, Chatti N, Navajas M. Comparison of ribosomal ITS regions among Androctonus spp. sorpions (Scorpionida: Buthidae) from Tunisia. J Med Entomol. 2000;37(6):787-90.
  13. Vachon M. Etude des caractères utilisés pour classer les familles et les genres de Scorpions (Arachnides). 1. La trichobothriotaxie en arachnologie. Sigles trichobothriaux et types de trichobothriotaxie chez les Scorpions. Bulletin du Muséum national d'Histoire naturelle, Paris. 1974;140:857-958.
  14. White TJ, Bruns T, Lee S, Taylor J. 38 - Amplification and Direct Sequencing of Fungal Ribosomal Rna Genes for Phylogenetics. In: Innis MA, Gelfand DH, Sninsky JJ, White TJ, editors. PCR Protocols. San Diego: Academic Press; 1990. p. 315-22.
  1. Altschul SF, Gish W, Miller W, Myers EW, Lipman DJ. Basic local alignment search tool. J Mol Biol. 1990;215(3):403-10.
  2. Thompson JD, Higgins DG, Gibson TJ. CLUSTAL W: improving the sensitivity of progressive multiple sequence alignment through sequence weighting, position-specific gap penalties and weight matrix choice. Nucleic Acids Res. 1994;22(22):4673-80.
  3. Sissom WD, Fet V. Redescription of Compsobuthus matthiesseni (Scorpiones, Buthidae) from Southwestern Asia. J Arachnol. 1998;26(3):1-8.
  4. Vazirianzadeh B, Farhadpour F, Hosseinzadeh M, Zarean M, Moravvej S. An epidemiological and clinical study on scorpionism in hospitalized children in khuzestan, iran. J Arthropod Borne Dis. 2012;6(1):62-9.
  5. Polis GA, Cloudsley-Thompson JL. The Biology of Scorpions: Stanford University Press; 1990.
  6. Kumar V, Sharma N, Sharma A. DNA barcoding of the Indian blackbuck (Antilope cervicapra) and their correlation with other closely related species. Egypt J Forensic Sci. 2017;7(1):31.
  7. Jarne P, Delay B. Population genetics of freshwater snails. Trends Ecol Evol. 1991;6(12):383-6.
  8. Lobato-Paraense W, Deslandes N. Biomphalaria boissyi, a probable synonym of Taphius nigricans. Ann Parasitol Hum Comp. 1957;32(5-6):482-90.
Statistics
Article View: 1,815
PDF Download: 2,966


counter
Journal management system. designed by sinaweb