| تعداد نشریات | 282 |
| تعداد نشریات سازمان | 80 |
| تعداد شمارهها | 3,240 |
| تعداد مقالات | 35,840 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,138,723 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 93,329,136 |
طراحی اکوسیستم نوآوری برای کسبوکارهای نوپا در حوزه فناوریهای نوین آموزش کشاورزی: ارائه یک مدل یکپارچه مبتنی بر شواهد | ||
| پژوهش مدیریت آموزش کشاورزی | ||
| دوره 17، شماره 75، اردیبهشت 1405، صفحه 18-32 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22092/jaear.2026.372353.2097 | ||
| نویسندگان | ||
| سید داود حاجی میررحیمی* 1؛ مریم گلباز2 | ||
| 1دانشیار مرکز آموزش عالی امام خمینی(ره)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران | ||
| 2دانش آموخته دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف طراحی الگوی اکوسیستم نوآوری برای این حوزه و شناسایی و وزندهی مؤلفههای کلیدی مؤثر بر آن انجام شد. این مطالعه به روش آمیخته (کیفی-کمی) انجام گرفت. در مرحله کیفی، با استفاده از مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق با ۱۲ تن از خبرگان دانشگاهی و فعالان صنعت (اساتید، مدیران شرکتهای دانشبنیان و صاحبان استارتآپ) که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، مؤلفههای اولیه استخراج شد. دادههای کیفی با روش تحلیل محتوای قراردادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در مرحله کمی، بر اساس یافتههای کیفی، پرسشنامهای محققساخته طراحی شد. این پرسشنامه توسط ۲۳۲ تن از مدیران و فعالان شرکتهای دانشبنیان و فناور فعال در بخش کشاورزی استان البرز تکمیل شد. دادههای کمی با استفاده از نرمافزار Smart-PLS و به روش مدلسازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شد. ارزیابی مدل اندازهگیری و مدل ساختاری (ضرایب مسیر و معنیداری) نیز انجام پذیرفت. تحلیل دادهها منجر به شناسایی و تأیید سایی و تأیید ۹ مؤلفه کلیدی اکوسیستم نوآوری در حوزه فناوریهای آموزشی کشاورزی شامل: بازار، حمایتها (نهادی و زیرساختی)، مدیریت جهادی (نگرش و رویکرد)، سیاستگذاری، سرمایه انسانی، فناوری، فرهنگ نوآوری و کارآفرینی، اخلاق در کاربرد فناوری، و تأمین مالی، شد. بر اساس ضرایب مسیر استاندارد (β)، مؤلفههای «بازار» (۸۳۲/۰)، «حمایتها» (۸۰۸/۰) و «مدیریت جهادی» (۷۸۷/۰) به ترتیب بیشترین تأثیر مستقیم را بر بهبود و توسعه اکوسیستم نوآوری داشتند. بر اساس یافتههای کیفی و کمی، یک مدل شبکهای مفهومی از تعامل بازیگران (دانشگاه، دولت، صنعت، سرمایهگذاران، استارتآپها) برای استقرار اکوسیستم ارائه شد. موفقیت و پایداری کسبوکارهای نوپای فعال در حوزه فناوریهای نوین آموزش کشاورزی، در گرو ایجاد یک اکوسیستم یکپارچه، پویا و همهجانبهنگر است. این پژوهش نشان داد که تمرکز صرف بر فناوری یا سرمایه مالی کافی نیست؛ بلکه تقویت همزمان مؤلفههای نرمافزاری مانند فرهنگ، مدیریت و سیاستگذاری، و همچنین ایجاد تقاضای مؤثر در «بازار» و «حمایتهای همهجانبه» از اهمیت حیاتی برخوردارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فناوریهای نوین آموزشی؛ آموزش کشاورزی؛ مدلسازی معادلات ساختاری؛ اکوسیستم نوآوری کشاورزی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Designing an Innovation Ecosystem for Startups in the Field of Modern Agricultural Education Technologies; Presenting an Evidence-Based Integrated Model | ||
| نویسندگان [English] | ||
| seyed davood hajimirrahimi1؛ Maryam Golbaz2 | ||
| 1Associate Professor of Imam Khomeini Center for Higher Education, Agricultural Research, Education and Extension Organization, Karaj, Iran | ||
| 2Graduate of The Tehran Uni. | ||
| چکیده [English] | ||
| Rapid technological advancements and the growing needs of the agricultural sector have highlighted the necessity of revising the educational system in this field. The lack of a coherent innovation ecosystem is a major obstacle to the formation and growth of startups in agricultural educational technologies. This study aimed to design an innovation ecosystem model for this field and identify and weight the key components influencing it. This research was conducted using a mixed-methods (qualitative-quantitative) approach. In the qualitative phase, initial components were extracted through in-depth semi-structured interviews with 12 academic and industry experts (professors, managers of knowledge-based companies, and startup founders), selected via purposive sampling. Qualitative data were analyzed using conventional content analysis. In the quantitative phase, a researcher-made questionnaire was designed based on qualitative findings. The questionnaire’s validity was confirmed by a panel of experts, and its reliability was verified using Cronbach’s alpha coefficient (above 0.7 for all constructs). The questionnaire was distributed and collected among232 managers and active members of knowledge-based and technology-driven companies in the agricultural sector of Alborz Province. Quantitative data were analyzed using Smart-PLS software and Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). The measurement model (convergent and discriminant validity) and the structural model (path coefficients and significance) were evaluated. Data analysis led to the identification and confirmation of nine key components of the innovation ecosystem in agricultural educational technologies: Market, Support (institutional and infrastructural), Jihadi Management (attitude and approach), Policymaking, Human Capital, Technology, Innovation and Entrepreneurial Culture, Ethics in Technology Application, and Financing. Based on Factor Loading, the components of "Market"(0.832), "Support"(0.808), and "Jihadi Management"(0.787) had the highest direct impact on improving and developing the innovation ecosystem, respectively. The final model also showed a good fit. Based on qualitative and quantitative findings, a conceptual network model of stakeholder interaction (university, government, industry, investors, startups) and a five-stage operational framework for ecosystem implementation were proposed. This study demonstrated that focusing solely on technology or financial capital is insufficient; rather, simultaneously strengthening soft components such as culture, management, and policymaking, along with creating effective demand in the "Market" and providing "comprehensive support," is crucial. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Innovation Ecosystem, Startup, Modern Educational Technologies, Agricultural Education, Structural Equation Modeling, Sustainable Agricultural Development, Agri-Food Innovation Ecosystems | ||
| مراجع | ||
|
اسکویی، ف.، موحد محمدی، س. ح.، علم بیگی، ا. و رضوانفر، ا. (1404). ساخت شبکه زیست بوم کارآفرینانه گروههای آموزشی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران. مجله مدیریت پژوهش آموزش کشاورزی، 72: 113-97.
جمشیدنژاد، گ.، واحدی، م.، پورسعید، ع. ر. و چهارسوقی، ح. (1399). پیشرانها و پسرانهای آموزشی مؤثر بر مدیریت توسعه شرکتهای دانش بنیان کشاورزی غرب کشور. مجله مدیریت پژوهش آموزش کشاورزی، 55: 37-9.
جوادی، ا. (1404). نشست خبری ستاد توسعه اقتصاد دانشبنیان غذا و کشاورزی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری. https://dasteaval.news/news/3902211. حاجیمیررحیمی، س. د. (1404). شناسایی چالشهای پیش روی شرکتهای دانشبنیان کشاورزی به منظور تأمین امنیت غذایی پایدار ایران. مجله علوم ترویج و آموزش کشاورزی، 21(2): 196-177.
حاجیمیررحیمی، س. د. (1394). ترویج، آموزش و کارآفرینی کشاورزی. انتشارات نشر آموزش کشاورزی، تهران. حاجیمیررحیمی، س. د. (1394). توسعه کاربرد فرهنگ و مدیریت جهادی در ارکان اقتصادی- اجتماعی و سیاسی ایران. همایش فرهنگ و مدیریت جهادی، تهران. حاجیمیررحیمی؛ س. د. (1392). مبانی فرهنگ و مدیریت جهادی. دفتر نمایندگی ولیفقیه در وزارت جهادکشاورزی، انتشارات اسرار علم، تهران.
حاجیمیررحیمی، س. د. و موسوی داویجانی، ر. (1404). تأثیر سرمایه های انسانی و اجتماعی در رونق اقتصادی کسب و کارهای کوچک و متوسط کشاورزی استان البرز. فصلنامه مدیریت پژوهش آموزش کشاورزی، 56: 55-34.
جلایریان، ک. (1402). هوش مصنوعی و فناوریهای نوین آموزشی. نشست تخصصی شرکت اینولند، مرکز آموزش عالی امام خمینی ، کرج.
شاهپسند، م. ر.، علیپور، ح.، نعمتی، ع.، بخشی جهرمی، آ.، یعقوبی، و. و حسینپور، ب.(1400). دیدگاه مروجان نسبت به شایستگیهای مورد نیاز در پهنه عملیاتی ترویج کشاورزی. فصل نامه مدیریت پژوهش آموزش کشاورزی، 56: 91-110.
فزونی اردکانی، ز.، تیموری، م. و افضلی گروه، ا.(1402). تحلیل چالشها و فرصتهای کاربرد آموزش الکترونیکی در آموزش و ترویج کشاورزی. 1(1)، 77-92.
گلباز، م. و حاجیمیررحیمی، س. د. (1403). اخلاق فناوری با رویکرد فناوریهای نوین در آموزش کشاورزی. اولین همایش ملی اخلاق در کشاورزی و غذا، تهران.
یعقوبی فرانی، ا. (1404). همآفرینی مراکز آموزشی و شرکتهای دانشبنیان در طراحی اکوسیستمهای یادگیری مهارت محور. نشست تخصصی در مرکز آموزش عالی امام خمینی وزارت جهادکشاورزی، کرج.
Adner, R., and Kapoor, R. (2010). Value creation in innovation ecosystems: How the structure of technological interdependence affects firm performance in new technology generations. Strategic management journal, 31(3), 306-333. Arangurí, M., Mera, H. and Noblecilla, W.(2025). Digital literacy and technology adoption in agriculture: A Systematic review of factors and strategies agriEngineering, 7(9), 296; https://doi.org/10.3390/ agriengineering, 7090296. Bradley, S.R., Hayter, C.S., and Link, A.N. (2013b). Proof of Concept Centers in the United States: an exploratory look. Journal of Technology Transfer 38, 349–381. Brixi, I., and Maliki, S. B. (2026). Startup Entrepreneurship and Ecosystem Entrepreneurship in Algeria: An Academic Perspective., 16(1), 235-250. https://asjp. cerist.dz/ en/article/286778. Chen, L., and Gonzalez, R. (2025). Beyond technology: The role of mentorship networks and farmer inclusion in Silicon Valley's Agri-EdTech ecosystem. Journal of Agricultural Education and Extension, 31(2), 245-267. DOI: `10.1080/1389224X.2025.2012345 Cohen, d. (2006). Trois leçons sur la société post-industrielle. Paris. Dinarany, H., Maghsoudi, T., Mohammadzadeh, S. and Noorollah Noorivandi, A.(2025). Journal of Agricultural Science and Technology , 27 (1): 45-61. Gulbranson, C.A., Audretsch, D.B.(2008). Proof of concept centers: accelerating the commercialization of university innovation. Journal of Technology Transfer 33, 249–258. Granstrand, O. and Holgersson, M. (2020). Innovation ecosystems: A conceptual review and a new definition.Technovation, 90-91:1-12. https://doi.org/10.1016/ j.technovation. 2019.102098. Huang, R., Tlili, A., Chang, T. Zhang, X., Nascimbeni, F. and Burgos, D. )2020). Disrupted classes, undisrupted learning during COVID-19 outbreak in China: application of open educational practices and resources. Smart Learning Environments, 7(19): Hayter, C.S., Lubynsky, R., and Maroulis, S.(2017). Who is the academic entrepreneur? The role of graduate students in the development of university spinoffs. Journal of Technology Transfer 42, 1–18. Isenberg, D. J. (2011). The entrepreneurship ecosystem strategy as a new paradigm for economic policy: Principles for cultivating entrepreneurship. Babson Entrepreneurship Ecosystem Project, 1(1), 1-13. Isher, A. K., and Gangwar, V. P. (2025).Can innovation cultivate growth? A quantitative exploration of agri-tech startups and incubation impact. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14, 87. Jabbi, E., Conteh, M. L., and Thiombiano, Y. A. R. (2025). The role of digital innovation and AgriTech startups in strengthening food supply chain resilience in Sub-Saharan Africa: A systematic literature review. Int. Journal of Advanced Multidisciplinary Research Studies. Janaína Galdino de Barros, J. and Eleonora Almeida Paixão, A. (2020). Comparative Study of Innovation Ecosystems Inducing Success of Startups in The World (Cutting 2000-2017). International Journal for Innovation Education and Research, 8 (08): 647-658. Kingsley, K. A., Kwasi Bannor, R., Masih, J., Oppong-Kyeremeh, H. and Appiahene, P.(2024). Digital innovations: Implications for African agribusinesses. Smart Agricultural Technology, 7, 100407, https://doi.org/10.1016/j.atech.2024.100407 Malecki, E. J.(2018). Entrepreneurship and entrepreneurial ecosystems. Geography Compass, 12(3). https://doi.org/10.1111/gec3.12359 Pigford, A. A. E., Hickey, G. M., and Klerkx, L. (2018). Beyond agricultural innovation systems? Exploring an agricultural innovation ecosystems approach for niche design and development in sustainability transitions. Agricultural Systems, 164, 116-121. Sharma, M., Gupta, R., and Joshi, P. (2025).Strengthening sustainable food systems through agri-tech startups. Frontiers in Sustainable Food Systems. Spigel B. (2017). The relational organization of entrepreneurial ecosystems. Entrepreneurship Theory and Practice. 41(1):49-72. DOI: 10.1111/ etap.12167 Spigel, B., Kitigawa, F., and Mason, C. (2020). A manifesto for researching entrepreneurial ecosystems. Local Economy, 35(5). https://doi.org/10.1177/0269094220959052 Stam, E. (2015). Entrepreneurial ecosystems and regional policy: a sympathetic critique. European Planning Studies, 23(9), 1759-1769. Suresh, J. & Ramraj, R. (2012). Entrepreneurial Ecosystem: Case Study on the Influence of Environmental Factors on Entrepreneurial. University-Based Entrepreneurial Ecosystem. Wegner, D., Dolci, P. and Sarturi, G.(2025). Digital Innovation Ecosystems in Agriculture: A Systematic Review–Based Framework. Research Square, DOI:10.21203/rs.3.rs-7799948/v1. Wolfe, D. A., and Bramwell, A. (2008). Innovation, Creativity and Governance: Social Dynamics of Economic Performance in City-Regions. Innovation: Organization & Management, 10, 170-182. https://doi.org/10.5172/impp. 453.10.2-3.170 Wolfert, S.,Verdouw, C., Wassenaer, L. N., Dolfsma, W. and Klerkxa, L.(2023). Digital innovation ecosystems in agri-food: design principles and organizational framework Author links open overlay panel. Agricultural Systems, 204, 103558. https://doi.org/10.1016/j.agsy. 2022.103558. Wolfert, S. van Wassenaer, L., van der Burg, S. and Ryan, M.(2021). Navigating the Twilight Zone: Pathways towards digital transformation of food systems. Conference: Mansholt lecture series At: Brussels. Wageningen University and Research. Wegner, D., Dolci, P., and Sarturi, G. (2025).Digital innovation ecosystems in agriculture: A systematic review–based framework. Research Square, DOI:10.21203/rs.3.rs-7799948/v1 Xu, L.D., Xu, E.L. and Li, L. (2018) Industry 4.0: State of the Art and Future Trends. International Journal of Production Research, 56, 2941-2962. https://doi.org/10.1080 /00207543 .2018.1444806 Zhang, W., et al. (2024). Digital platforms as enablers of innovation ecosystems in agricultural education: Evidence from East Africa. Computers and Electronics in Agriculture, 224, 109112. DOI: `10.1016/j.compag.2024.109112` | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 36 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 30 |
||