| تعداد نشریات | 282 |
| تعداد نشریات سازمان | 80 |
| تعداد شماره‌ها | 3,251 |
| تعداد مقالات | 35,917 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,566,005 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 93,689,404 |
پراکنش کهور آمریکایی (.Prosopis juliflora (Sw.) DC) در ناحیه صحارا سندی استان کرمان | ||
| طبیعت ایران | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 57، خرداد و تیر 1405، صفحه 45-52 اصل مقاله (722.9 K) | ||
| نوع مقاله: نامه‌های علمی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22092/irn.2026.372041.1720 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدموسی صادقی1؛ ابوالفضل جعفری* 2؛ کورش بهنام‌فر3 | ||
| 1دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار پژوهش، بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش | ||
| چکیده | ||
| در پژوهش پیش‌رو، پراکنش طبیعی و دست‌کاشت کهور آمریکایی (.Prosopis juliflora (Sw.) DC) در ناحیه صحارا سندی استان کرمان (شهرستان‌های جیرفت، عنبرآباد، فاریاب، قلعه‌گنج، رودبار جنوب، کهنوج و منوجان) شناسایی شد. فرایند شناسایی در سه مرحله شامل تهیه اطلاعات اولیه از اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری جنوب کرمان، بازدیدهای میدانی و پردازش اطلاعات رقومی برای تهیه نقشه‌های گستره حضور در دو شکل طبیعی (تاج پوشش > 5%) و جنگل‌کاری اجرا شد. نتایج نشان داد بیشترین و کمترین مساحت جنگل‌کاری به‌ترتیب در شهرستان‌های رودبار جنوب (3301 هکتار) و منوجان (6/246 هکتار) قرار دارد. همچنین، بزرگ‌ترین رویشگاه طبیعی این گونه در شهرستان کهنوج (5/223 هکتار) ثبت شد و شهرستان عنبرآباد فاقد توده طبیعی با تاج‌پوشش بیش از 5 درصد بود. در مجموع، در ناحیه صحارا سندی استان کرمان، 9/10381 هکتار جنگل دست‌کاشت و 1/914 هکتار رویشگاه طبیعی از این گونه ثبت شد. محدود بودن سطح پراکنش طبیعی، معادل تنها 025/0 درصد از وسعت 3,658,979 هکتاری منطقه، نشان می‌دهد که گسترش خودروی این گونه در ناحیه مورد مطالعه بسیار محدود است و با تصور رایج از زادآوری تهاجمی و فراگیر آن همخوانی ندارد. این الگو با یافته‌های مشابه در استان‌های هرمزگان، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد نیز همسو است. با این حال، نتیجه‌گیری قطعی درباره غیرتهاجمی بودن گونه بدون درنظرگرفتن عواملی مانند سن برخی توده‌های دست‌کاشت، تأخیر در بذر‌دهی، نقش ریززیستگاه‌های مرطوب و پویایی بلندمدت جمعیت، نیازمند احتیاط است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| استان کرمان؛ پراکنش طبیعی؛ جنگل‌کاری؛ پهنه‌بندی؛ کهور آمریکایی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Distribution of Prosopis juliflora (Sw.) DC. across the Sahara-Sindhian region of Kerman province, Iran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| S.M. Sadeghi1؛ Abolfazl Jaafari2؛ K. Behnamfar3 | ||
| 1Associate Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran | ||
| 2Assistant Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran | ||
| 3Assistant Prof., Forests and Rangelands Research Department, Khuzestan Agricultural and Natural Resources Research and Education Center, AREEO, Ahvaz, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| In the present study, the natural distribution and planted stands of mesquite (Prosopis juliflora (Sw.) DC.) were identified in the Sahara-Sindian region of Kerman Province, southeastern Iran, including the counties of Jiroft, Anbarabad, Faryab, Qaleh Ganj, Rudbar-e Jonub, Kahnooj, and Manoojan. The identification process was carried out in three stages: collecting preliminary data from the General Office of Natural Resources and Watershed Management of South Kerman, conducting field surveys, and processing digital data to produce distribution maps for two categories, namely natural stands (canopy cover > 5%) and plantation areas. The results showed that the largest and smallest plantation areas occurred in Rudbar-e Jonub (3301 ha) and Manoojan (246.6 ha), respectively.The largest natural stand of P. juliflora was recorded in Kahnooj County (223.5 ha), whereas no natural stand with canopy cover > 5% was observed in Anbarabad County. Overall, 10,381.9 ha of planted stands and 914.1 ha of natural stands of this species were recorded in the Sahara-Sindian region of Kerman Province. The extent of natural distribution, only 0.025% of the total 3,658,979-ha study area, indicates that spontaneous expansion of P. juliflora in this region is highly restricted and does not conform to the common perception of its widespread, invasive regeneration. This pattern is consistent with similar findings from Hormozgan, Bushehr, and Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad provinces. However, definitive conclusions about non-invasive behavior should be made cautiously, considering factors such as the young age of some planted stands, delayed seed production, the role of humid microhabitats, and long-term population dynamics. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Kerman Province, natural distribution, plantation, zoning, Prosopis juliflora | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 109 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 145 |
||