| تعداد نشریات | 282 |
| تعداد نشریات سازمان | 80 |
| تعداد شماره‌ها | 3,272 |
| تعداد مقالات | 36,149 |
| تعداد مشاهده مقاله | 55,713,506 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 94,492,257 |
نقش مدیریتی خشکدارها در ذخیره کربن زیست‌بوم جنگلی زاگرس در راستای توسعه پایدار | ||
| زیست‌بوم و توسعه پایدار زاگرس | ||
| مقاله 8، دوره 1، شماره 1، مرداد 1405 اصل مقاله (1.3 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/zagros.2026.372795.1011 | ||
| نویسندگان | ||
| علی سروآزاد* 1؛ اصغر فلاح2؛ علی اصغر واحدی3 | ||
| 1استادیار پژوهش، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران. رایانامه: a.sarvazad@areeo.ac.ir | ||
| 2استاد، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، استان مازنداران، ساری، ایران | ||
| 3استادیار پژوهش، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندرا ن، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، نور، ایران | ||
| چکیده | ||
| جنگل‌های زاگرس ازجمله بومسازگانهای طبیعی کشور هستند که با توجه به گستره وسیع خود، نقش مهمی در چرخه کربن ایفا می‌کنند. زی‌تودههای رویزمینی و زیرزمینی، لاشبرگ، خاک و خشکدارها پنج حوضچه کربن در بومسازگانهای زمینی هستند که می‌توان از طریق آنها موجودی کربن بومسازگان جنگل را پایش کرد. ازاین‌رو، ارزیابی و بررسی نقش حوضچه‌های کربن در میزان ذخیره کربن بومسازگان جنگلی زاگرس می‌تواند ارزش این بومسازگان حیاتی را ملموس کند. در همین راستا میزان ذخیره کربن خشکدارها (سرپا و افتاده) و همچنین اثرگذاری آنها بر روی میزان ذخیره کربن آلی خاک در رویشگاه جنگلی قلاجه کرمانشاه بررسی شد. نتایج نشان داد که خشکدارها، به‌عنوان یکی از حوضچه‌های ذخیره کربن مقدار قابل‌توجهی از کربن را در خود ذخیره کرده‌اند و حضور خشکدارها، باعث تأثیرگذاری مثبت روی میزان ذخیره کربن آلی خاک در منطقه مورد پژوهش شده‌اند. به‌طوری‌که، میزان ذخیره کربن در خاک زیر خشک‌دارهای افتاده (28/229 تن در هکتار) بیشتر از ناحیه فضای باز (71/62 تن در هکتار) بوده است. این نشان‌دهنده آن است که خشکدارها نه‌تنها خود مخزن کربن هستند، بلکه به‌عنوان یک حوضچه ارتقا عمل کرده و ذخیره کربن خاک را نیز افزایش می‌دهند. با توجه به نتایج پیشنهاد می‌گردد که حداقل ۴۰ درصد از خشکدارها بهصورت سرپا در عرصه‌ی جنگلی حفظ شوند و مابقی نیز بهصورت افتاده و با پراکنش مناسب در سطح کف جنگل رها شوند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ترسیب کربن؛ جنگل‌های زاگرس؛ کربن آلی خاک؛ مدیریت پایدار جنگل | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 119 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 81 |
||
