| تعداد نشریات | 282 |
| تعداد نشریات سازمان | 80 |
| تعداد شمارهها | 3,186 |
| تعداد مقالات | 35,332 |
| تعداد مشاهده مقاله | 51,393,619 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 91,298,936 |
بررسی اثر هورمونهای رشدی مختلف و عصاره مخمر بهعنوان الیسیتور بر ویژگیهای بیوشیمیایی، مورفوفیزیولوژیکی و متابولیتی گل داوودی (Chrysanthemum morifolium L.) در کشت کالوس درونشیشهای | ||
| تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 26 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22092/ijmapr.2026.369494.3545 | ||
| نویسندگان | ||
| یونس محمودی؛ مژگان سلیمانی زاده* ؛ علیرضا یاوری | ||
| گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران | ||
| چکیده | ||
| سابقه و هدف: در کشتهای بافت گیاهی، بهبود فرآیند کالوسزایی و ارتقاء ویژگیهای فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و متابولیتی گیاهان از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از الیسیتورهای طبیعی همچون عصاره مخمر بههمراه تنظیمکنندههای رشد گیاهی، میتواند بهعنوان روشی کارآمد برای افزایش تولید ترکیبات زیستفعال و بهبود کیفیت کالوس مطرح شود. گل داوودی بهعنوان یکی از گیاهان زینتی و دارویی ارزشمند، نیازمند بهینهسازی شرایط کشت درونشیشهای برای افزایش متابولیتهای مفید است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر انواع هورمونهای رشدی و عصاره مخمر بهعنوان الیسیتور بر ویژگیهای بیوشیمیایی، مورفوفیزیولوژیکی و متابولیتی کالوس گل داوودی در شرایط درونشیشهای بود. مواد و روشها: در این تحقیق، محیط کشت MS برای کشت سلولهای داوودی تهیه شد و بهمنظور بهینهسازی فرآیند کالوسزایی، ترکیبات هورمونی مختلف از جمله NAA،BAP و 2,4-D به محیط اضافه گردیدند. بذرها برای ضدعفونی با استفاده از قارچکش بنومیل، اتانول و هیپوکلریت سدیم تیمار شدند. سپس ریزنمونههای برگ و ساقه از گیاهان جوان برداشت و در محیط کشت قرار گرفتند. آزمایشات در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج سطح هورمونی مختلف، دو نوع ریزنمونه و دو شرایط نوری انجام شد. همچنین، عصاره مخمر (0، 1000، 1200 و 1400 میلیگرم بر لیتر) به محیط کشت اضافه گردید و تأثیر آن بر ویژگیهای کالوس مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت، ویژگیهای مختلف کالوس از جمله وزن تر،خشک، کلروفیل، کاروتنوئید، فنل، فلاونوئید، فعالیت آنتیاکسیدانی و غیره اندازهگیری شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرمافزار SAS و آزمون چند دامنهای دانکن انجام گردید. نتایج: بالاترین درصد کالوسزایی (66/96 درصد)، کمترین زمان شروع کالوسدهی، بیشترین وزن تر، خشک و حجم کالوس در تیمار E1H5L (برگ، 2 میلیگرم در لیتر BAP +2 میلیگرم در لیتر 2,4-D و روشنایی) مشاهده شد. تیمار عصاره مخمر با غلظت 1000 میلیگرم بر لیتر بهترین عملکرد را در افزایش وزن تر (09/2 گرم)، خشک (128/1 گرم) و حجم کالوس (35/1 میلیمتر مکعب) داشت. تیمارهای 1200 و 1400 میلیگرم بر لیتر نیز اثر مثبت داشتند اما کارایی کمتری نشان دادند. در تیمار کنترل، کلروفیل a کمترین مقدار (51/11میلیگرم بر گرم وزن تر) را داشت و عصاره مخمر با غلظت 1000 میلیگرم بر لیتر بالاترین میزان (33/24 میلیگرم بر گرم وزن تر) را ثبت کرد. در کلروفیل b، عصاره مخمر 1000 میلیگرم بر لیتر با مقدار 39/16 میلیگرم بر گرم بهترین عملکرد را داشت. کاروتنوئید، فنل، فلاونوئید، ظرفیت آنتیاکسیدانی، آنتوسیانین و پرولین با افزایش غلظت عصاره مخمر، بهویژه در 1400 میلیگرم بر لیتر، افزایش یافتند. میزان مالون دیآلدئید کاهش و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز در همه تیمارها بهطور معنیدار افزایش یافت. سابقه و هدف: در کشتهای بافت گیاهی، بهبود فرآیند کالوسزایی و ارتقاء ویژگیهای فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و متابولیتی گیاهان از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از الیسیتورهای طبیعی همچون عصاره مخمر بههمراه تنظیمکنندههای رشد گیاهی، میتواند بهعنوان روشی کارآمد برای افزایش تولید ترکیبات زیستفعال و بهبود کیفیت کالوس مطرح شود. گل داوودی بهعنوان یکی از گیاهان زینتی و دارویی ارزشمند، نیازمند بهینهسازی شرایط کشت درونشیشهای برای افزایش متابولیتهای مفید است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر انواع هورمونهای رشدی و عصاره مخمر بهعنوان الیسیتور بر ویژگیهای بیوشیمیایی، مورفوفیزیولوژیکی و متابولیتی کالوس گل داوودی در شرایط درونشیشهای بود. مواد و روشها: در این تحقیق، محیط کشت MS برای کشت سلولهای داوودی تهیه شد و بهمنظور بهینهسازی فرآیند کالوسزایی، ترکیبات هورمونی مختلف از جمله NAA،BAP و 2,4-D به محیط اضافه گردیدند. بذرها برای ضدعفونی با استفاده از قارچکش بنومیل، اتانول و هیپوکلریت سدیم تیمار شدند. سپس ریزنمونههای برگ و ساقه از گیاهان جوان برداشت و در محیط کشت قرار گرفتند. آزمایشات در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج سطح هورمونی مختلف، دو نوع ریزنمونه و دو شرایط نوری انجام شد. همچنین، عصاره مخمر (0، 1000، 1200 و 1400 میلیگرم بر لیتر) به محیط کشت اضافه گردید و تأثیر آن بر ویژگیهای کالوس مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت، ویژگیهای مختلف کالوس از جمله وزن تر،خشک، کلروفیل، کاروتنوئید، فنل، فلاونوئید، فعالیت آنتیاکسیدانی و غیره اندازهگیری شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرمافزار SAS و آزمون چند دامنهای دانکن انجام گردید. نتایج: | ||
| کلیدواژهها | ||
| الیسیتور زیستی؛ عصاره مخمر؛ کالوسزایی؛ فعالیت آنتیاکسیدانی؛ کشت درون شیشهای | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Evaluation of the Effects of Various Growth Hormones and Yeast Extract as an Elicitor on Biochemical, Morphophysiological, and Metabolic Characteristics of Chrysanthemum morifolium L. in In Vitro Callus Culture | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Younes Mahmoodi؛ Mojgan Soleimanizadeh؛ Alireza Yavari | ||
| Department of Horticultural Science and Engineering, Faculty of Agriculture and Natural Resources, University of Hormozgan, Bandar Abbas, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objective: In plant tissue culture, improving the callus induction process and enhancing physiological, biochemical, and metabolic traits of plants is of great importance. The use of natural elicitors such as yeast extract combined with plant growth regulators can serve as an effective approach to boost the production of bioactive compounds and improve callus quality. Chrysanthemum, as a valuable ornamental and medicinal plant, requires optimized in vitro culture conditions to increase the production of beneficial metabolites. This study aimed to investigate the effects of various growth hormones and yeast extract as an elicitor on the biochemical, morpho-physiological, and metabolic characteristics of chrysanthemum callus under in vitro conditions. Materials and Methods: In this study, MS culture medium was prepared for the cultivation of chrysanthemum cells, and various hormonal combinations, including NAA, BAP, and 2,4-D, were added to optimize the callus induction process. Seeds were disinfected using benomyl fungicide, ethanol, and sodium hypochlorite. Leaf and stem explants were then collected from young plants and cultured in the prepared media. The experiments were conducted in a completely randomized design with five hormonal levels, two types of explants, and two light conditions. Yeast extract (0, 1000, 1200, and 1400 mg/L) was also added to the culture medium, and its effect on callus characteristics was evaluated. Finally, various callus traits, including fresh and dry weight, chlorophyll, carotenoids, phenolics, flavonoids, antioxidant activity, and others, were measured. Statistical analysis was performed using SAS software and Duncan’s multiple range test. Results: The highest callus induction percentage (96.66%), the shortest time to callus initiation, and the greatest fresh weight, dry weight, and callus volume were observed in treatment E1H5L (leaf explant, 2 mg/L BAP + 2 mg/L 2,4-D under light conditions). The yeast extract treatment at 1000 mg/L showed the best performance in enhancing fresh weight (2.09 g), dry weight (1.128 g), and callus volume (1.35 mm³). Treatments with 1200 and 1400 mg/L yeast extract also had positive effects but were less effective. In the control treatment, chlorophyll a had the lowest content (11.51 mg/g FW), while the 1000 mg/L yeast extract recorded the highest level (24.33 mg/g FW). For chlorophyll b, the 1000 mg/L treatment also had the best performance (16.39 mg/g FW). Carotenoids, phenolics, flavonoids, antioxidant capacity, anthocyanins, and proline increased with higher yeast extract concentrations, especially at 1400 mg/L. Malondialdehyde content decreased, while catalase and peroxidase enzyme activities significantly increased across all treatments. Conclusion: The optimal concentration of yeast extract for improving biochemical, morphophysiological, metabolic, and antioxidant traits was 1000 mg/L. These results highlight the potential of yeast extract as an effective tool in plant tissue culture to enhance callus characteristics, supporting its future application in medicinal plant research and agricultural development. Keywords: Bioelicitors, yeast extract, callus formation, antioxidant activity. invitro culture Conclusion: The optimal concentration of yeast extract for improving biochemical, morphophysiological, metabolic, and antioxidant traits was 1000 mg/L. These results highlight the potential of yeast extract as an effective tool in plant tissue culture to enhance callus characteristics, supporting its future application in medicinal plant research and agricultural development. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Keywords: Bioelicitors, yeast extract, callus formation, antioxidant activity. invitro culture | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 11 |
||