| تعداد نشریات | 287 |
| تعداد نشریات سازمان | 85 |
| تعداد شمارهها | 3,159 |
| تعداد مقالات | 35,108 |
| تعداد مشاهده مقاله | 50,527,040 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 90,476,671 |
The Evaluation of Estrogen and Tacrolimus in an Experimental Sciatic Nerve Injury Model Following Bipolar Electrocautery in an Animal Model | ||
| Archives of Razi Institute | ||
| مقاله 28، دوره 81، شماره 1، فروردین و اردیبهشت 2026، صفحه 255-264 اصل مقاله (1.53 M) | ||
| نوع مقاله: Original Articles | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.32598/ARI.81.1.3719 | ||
| نویسندگان | ||
| Nima Vazir1؛ Hamidreza Fattahian* 1؛ Alireza Jahandideh1؛ Pejman Mortazavi2 | ||
| 1Department of Veterinary Clinical Sciences, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| 2Department of Veterinary Pathobiology, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| چکیده | ||
| Introduction: Iatrogenic peripheral nerve injuries (PNIs) cause neurogenic deficits because of the limited regeneration potential of nerves and scar formation. This study evaluates the effects of tacrolimus and estrogen on sciatic nerve healing following its lesion by bipolar electrocautery in rats. Materials & Methods: Twenty-five mature female Wistar rats were included in this study. The rats were kept under the same photoperiod 12:12 for one week. The rats were divided into five groups as follows: Sham, DW (distilled water), Tacrolimus (Tac), Estrogen (Est), and Tacrolimus + Estrogen (Tac + Est). All rats were anesthetized, and the left sciatic nerve was cauterized by bipolar electrocautery, except for the rats in the sham group. Treatments were given for 28 days after the injury; on day 28, clinical, electrophysiological, and histopathological evaluations were carried out. The Rota-rod performance test, sciatic functional index (SFI), electromyography (EMG) latency, and toe-out angle (TOA) were carried out for evaluation of functional nerve recovery. Finally, the rats were humanly euthanized and samples of sciatic nerve tissue were submitted for histopathological evaluation on day 28. Results: There was no statistically significant difference in SFI (P=0.249) among the groups. In the Rota rod tests, the Est group showed significantly greater motor function improvement compared with the DW (distilled water), Tac, and Est + Tac groups (P<0.01). Mean EMG latency in the DW group was significantly longer than in the sham (P<0.001), Tac (P=0.023) and Est + Tac (P=0.012) groups. Axonal swelling and inflammatory cell infiltration were less in the Tac, Est, and Est + Tac groups compared with the DW group (P<0.01). There was no significant difference among the Tac, Est, and Est + Tac groups in EMG latency. Therefore, tacrolimus and estrogen each showed a neuroprotective effect based on histopathological results. Motor function improvement and reduced inflammation were statistically significant in the Est and Tac groups, respectively. Conclusion: The findings of this investigation did not confirm a significant impact of the combination of estrogen plus tacrolimus compared with the estrogen and tacrolimus groups in functional recovery and inflammation. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Electrocautery؛ Estrogen؛ Rat؛ Sciatic nerve؛ Tacrolimus | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| بررسی اثر استروژن و تاکرولیموس بر آسیب تجربی عصب سیاتیک متعاقب الکتروکوتر دوقطبی در الگوی حیوانی | ||
| چکیده [English] | ||
| آسیبهای اعصاب محیطی ناشی از خطای جراحی (PNI) باعث نقص عصبی متعاقب محدودیت بازسازی و ایجاد بافت اسکار، میشوند. این مطالعه اثرات تاکرولیموس و استروژن را بر روند ترمیم عصب سیاتیک متعاقب آزردگی ناشی از الکتروکوتر دو قطبی می باشد. در موش صحرایی مورد بررسی قرار داده است. بیست و پنج موش صحرایی ماده بالغ از نژاد ویستار در این مطالعه گنجانده شدند. موشها به مدت یک هفته در دوره نوری یکسان دوازده-دوازده ساعت نگهداری شدند. موشها بیهوش و عصب سیاتیک اندام لگنی چپ با استفاده از الکتروکوتر دو قطبی بجز گروه شم کوتری شد. موشها به پنج گروه پنج تایی به گروه شم، آب مقطر (DW)، تاکرولیموس (Tac)، استروژن (Est) و استروژن + تاکرولیموس (Est + Tac)تقسیم شدند. درمان تا 28 روز پس از آسیب تجویز شد. روز 28 ارزیابیهای بالینی، الکتروفیزیولوژیکی و هیستوپاتولوژی انجام گردید. تأخر الکترومیوگرافی (EMG)، آنالیز باز شدن انگشتان پا (TOA) برای سنجش عملکرد یکپارچگی عصبی-عضلانی و بهبود آن با استفاده از شاخص عملکردی سیاتیک (SFI) و آزمایش روتارود بررسی شدند. موشها در روز 28 به روش انسانی کشته شدند و نمونه عصب سیاتیک برای مطالعه هیستوپاتولوژی به آزماشگاه ارسال شد. تفاوت آماری معنیداری در SFI میان گروه ها دیده نشد (249/ 0= p) در آزمایش روتارود، گروه Est عملکرد حرکتی بیشتری نسبت به گروههای آب مقطر (DW)، Tac و Est + Tac (01/0 >p ) داشت. متوسط زمان تأخر الکترومایوگرافی در گروه DW بطور معناداری نسبت به گروه شم (001/0 > p)، گروه Tac (023/0 = p) و گروه Est + Tac (012/0 = p) طولانی تر بود. تورم آکسون و ارتشاح سلولهای التهابی، گروههایTac ، Est وEst + Tac کمتر از گروه DW (01/0 >p ) بود. ولی اختلاف معنی داری میان گروههایTac ، Est وEst + Tac در تاخر الکترومایوگرافی دیده نشد. بنابراین، تاکرولیموس و استروژن به تنهایی نقش محافظت عصبی را بر اساس بهبود بافتشناسی نشان دادند. عملکرد عصبی و التهاب خفیف تر به ترتیب در Est و Tac معنیدار بود. این مطالعه تأثیر ترکیب استروژن و تاکرولیموس را نسبت به گروه استروژن و گروه تاکرولیموس در بهبود عملکرد عصبی و کاهش التهاب تایید نکرد. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| عصب سیاتیک, استروژن, تاکرولیموس, الکتروکوتری, رت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 227 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 109 |
||