ایران از نظر میزان تولید سیب‌زمینی، رتبه سیزدهم را در بین کشورهای جهان به‌خود اختصاص داده ‌است (7). سطح زیرکشت سیب­ زمینی کشور در سال 1398، حدود 143 هزار هکتار با تولید حدود 5/2 میلیون تن و میانگین تولید حدود 37 تن در هکتار می ­باشد (1). یکی از راه ­های مهم برای دست‌یابی به اهداف برنامه­ ریزی شده، معرفی ارقام سیب­ زمینی با قابلیت بالا و سازگار با شرایط کشور می ­باشد. بنابراین اصلاح سیب­ زمینی و معرفی ارقام جدید، یک امر مهم و ضروری برای کشور می­ باشد. اصلاح ارقامی که دارای عملکرد بالا، کیفیت خوب برای مصارف مختلف و متحمل به تنش ­های زنده و غیرزنده می‌باشند، چه از نظر اقتصادی و چه از نظر سلامت نقش به‌سزایی در زندگی مردم و جامعه ایفا خواهند کرد. برخلاف تعداد قابل توجهی از کشورها که علی‌رغم تولید نسبتاً ناچیز دارای ارقام متعدد سیب‌زمینی می‌باشند، کشور ما دارای تعداد ارقام معرفی‌شده داخلی محدود (پنج رقم: ساوالان، خاوران، جاوید، آتوسا و آنوشا) می ­باشد و تقریباً کلیه ارقام سیب ­زمینی موجود در کشور وارداتی و به‌وسیله شرکت ­های خصوصی اروپایی اصلاح شده ­اند. شرایط آب و هوایی مناطق سیب­ زمینی‌کاری کشور در بسیاری از موارد متفاوت با مناطق اصلاح ارقام وارداتی می ­باشد، این وضعیت سبب شده تا ارقام نتوانند قابلیت خود را بروز دهند و به بعضی از بیماری ­های شایع در کشور حساسیت نشان دهند. لذا اصلاح ارقام در داخل کشور و معرفی رقم جدید داخلی، می ­تواند در پیشگیری از مشکلات فوق مؤثر باشد. یکی دیگر از مشکلات موجود در کشور، محدود بودن تعداد ارقام مناسب فراوری با قابلیت عملکرد بالا می ­باشد. بنابراین معرفی ارقام با خصوصیات کمی و کیفی مناسب علاوه بر تأمین نیاز صنایع، ارزش اقتصادی بالایی برای کشاورزان به‌همراه خواهد داشت. رقم رونا با داشتن ویژگی­ ها و خصوصیات مهم، می ­تواند در یک دوره ده ساله، در سطح 3 هزار هکتار از کشت بهاره سیب‌زمینی کشور، جایگزین رقم آگریا (شاهد) شود.