بخش مهمی از عملکرد محصول، تحت تأثیر کنترل مطلوب علف ­های هرز در مزرعه می‌باشد که همراه با سایر عوامل مثل مدیریت داشت مزرعه، آفات و بیماری­ها می‌تواند در عملکرد محصول مؤثر بوده و در صورت عدم رعایت مسائل مربوط، افت شدید عملکرد را از نظر کمی و کیفی باعث می‌شوند. علف ­های هرز بر سر نور، آب، مواد غذایی و فضا با سیب‌زمینی رقابت می‌کنند. این رقابت بسته به نوع علف هرز، تراکم و زمان رویش آن­ها و شرایط مزرعه و اقلیم منطقه، به نسبت­ های مختلف باعث کاهش محصول می ­شود. میزان خسارت علف­ های­ هرز در سیب­ زمینی بسیار متفاوت و از 16 تا 76 درصد گزارش شده است (2). علف ­های ­هرز ضمن خسارت مستقیم به عملکرد محصول، ممکن است میزبان­ هایی برای انواع آفات (سوسک کلرادو)، بیماری­ ها (ساق سیاه و پژمردگی باکتریایی) و حتی نماتدها (نماتد سیست طلایی سیب‌زمینی) باشند (2). برخی از علف ­های هرز به ­طور مستقیم از خود بوته سیب‌زمینی تغذیه می‌کنند (انگل سس و گل جالیز) که باعث ضعف شدید گیاه و در نتیجه افت محصول تا 100 درصد می ­شوند. بعضی از علف ­های هرز نظیر مرغ و قیاق به­ وسیله اندام‌های خود مثل ریشه و ریزوم­ های قوی به غده‌های سیب‌زمینی رخنه کرده و باعث خسارت به محصول می­ شوند. بسیاری از علف ­های هرز به‌ویژه علف­های ­هرز انتهای فصل، مثل: قیاق و پیچک صحرایی باعث کاهش کارایی ماشین‌های برداشت می‌شوند. علاوه بر این به­ دلیل به بذر نشستن علف­های ­هرز آخر فصل، میزان بانک بذر خاک افزایش یافته که مشکلاتی برای کشت سال بعد به‌همراه خواهد داشت (2). تمام این عوامل علاوه بر کاهش کمی محصول، باعث کاهش کیفیت محصول و بروز بیماری­ های مختلف خصوصاً بیماری­های انباری و نابودی مقدار زیادی از محصول در زمان نگهداری غده­ ها برای مصارف خوراکی و استفاده بذری برای کشت سال بعد خواهد شد.